Still Alice

  Still Alice: Κάθε Στιγμή Μετράει

Το Still Alice: Κάθε Στιγμή Μετράει (αγγλικά: Still Alice) είναι αμερικανική δραματική ταινία παραγωγής 2014 σε σκηνοθεσία και σενάριο των Ρίτσαρντ Γκλέιτζερ και Γουός Γουεστμόρλαντ. Η ταινία είναι βασισμένη στο ομότιτλο μυθιστόρημα της Λίζα Τζένοβα. Πρωταγωνιστεί η Τζούλιαν Μουρ στο ρόλο της Άλις, μιας καθηγήτριας γλωσσολογίας που παρουσιάζει τα πρώτα συμπτώματα της νόσου Αλτσχάιμερ. Το καστ συμπληρώνουν οι Άλεκ Μπάλντουιν, Κρίστεν Στιούαρτ, Κέιτ Μπόσγουορθ και Χάντερ Πάρις. 

Η παγκόσμια πρεμιέρα της ταινίας πραγματοποιήθηκε στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο στις 8 Σεπτεμβρίου 2014 και κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους των Ηνωμένων Πολιτειών στις 5 Δεκεμβρίου 2014. Απέσπασε εξαιρετικά σχόλια από τους κριτικούς με τους περισσότερους να επαινούν την ερμηνεία της Μουρ, η οποία βραβεύτηκε με Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου, Χρυσή Σφαίρα Α' Γυναικείου Ρόλου - Δράμα, Screen Actors Guild Award Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας σε Πρωταγωνιστικό Ρόλο και BAFTA Α' Γυναικείου Ρόλου. 

Πλοκή 

 Η Δόκτωρ Άλις Χάουλαντ, καθηγήτρια γλωσσολογίας, μητέρα τριών παιδιών και σύζυγος του Τζον Χάουλαντ, μαθαίνει ότι βρίσκεται στα πρώτα στάδια της νόσου Αλτσχάιμερ. Αφού ανακαλύπτει ότι το κληρονόμησε γενετικά από τον πατέρα της, τα παιδιά της κάνουν το τεστ για να δουν αν η αρρώστια έχει περάσει και σε αυτά. Η μεγάλη κόρη της, η Άννα, βγαίνει θετική στο τεστ. Η Άννα εγκυμονεί δίδυμα αλλά στα βρέφη δεν έχει περάσει το γονίδιο. Η μικρή κόρη της Άλις αποφασίζει να μην κάνει το τεστ. Η Άλις ανησυχεί και φοβάται για το μέλλον της και πως θα επηρεάσει τους γύρω της. Γι' αυτό ξεκινάει να απομνημονεύει τυχαίες λέξεις τις οποίες γράφει σε ένα πίνακα και αποθηκεύει σημαντικές προσωπικές ερωτήσεις στο τηλέφωνό της τις οποίες φροντίζει να απαντάει κάθε πρωί. Στο τέλος υπάρχει ένα μήνυμα που της λέει να πάει να δει ένα βίντεο που τράβηξε το οποίο την καθοδηγεί να αυτοκτονήσει με υπνωτικά χάπια αν δεν μπορέσει να απαντήσει αυτές τις ερωτήσεις. 

Η αρρώστια της Άλις χειροτερεύει, ενώ οι σχέσεις της με την οικογένεια γίνονται τεταμένες με προβλήματα να παρουσιάζονται από διαφορετικές κατευθύνσεις όπως την απώλεια της ακαδημαϊκής της θέσης, τις υψηλές εργασιακές απαιτήσεις του συζύγου της, τις δικές της συνεχώς αυξανόμενες ανάγκες και η αποτυχημένη υποκριτική καριέρα της κόρης της Λίντια. Η Άλις είναι σε θέση να παρακολουθήσει ένα συνέδριο Αλτσχάιμερ όπου και δίνει μία συγκινητική ομιλία σχετική με τις δυσκολίες που περνάει. Με το πέρασμα πολλών μηνών, η αρρώστια της αρχίζει να της δημιουργεί όλο και περισσότερο προβλήματα και η Άλις δεν μπορεί πια να απαντήσει στις ερωτήσεις της. Περισσότερο άγχος της προκαλεί το γεγονός όταν ο σύζυγός της ανακοινώνει ότι πρέπει να μετακομίσουν στη Μινεσότα. 

 Μετά από μια συνομιλία της με τη Λίντια, η Άλις προσπαθεί να ανοίξει ένα φάκελο στον υπολογιστή που της έστειλε η κόρη της αλλά τελικά ανοίγει το βίντεο που τράβηξε για τον εαυτό της. Έχοντας προχωρήσει και άλλο η ασθένειά της, ακολουθεί τις οδηγίες του βίντεο, βρίσκει τα χάπια και πηγαίνει στο μπάνιο. Ρίχνει τα χάπια στην παλάμη της όταν η μπροστινή πόρτα του σπιτιού ανοίγεται ξαφνικά από την οικονόμο της. Τα χάπια πέφτουν στο πάτωμα τερματίζοντας την πιθανότητα να αυτοκτονήσει. Ο Τζον αποφασίζει τελικά να μετακομίσουν στη Μινεσότα ενώ η Λίντια αφήνει το σπίτι της στην Καλιφόρνια για να φροντίσει τη μητέρα της. Η Λίντια διαβάζει στην Άλις ένα τμήμα του θεατρικού Ο Θεός Ξέχασε τον Παράδεισο (Angels in America) και όταν τη ρωτάει το νόημα του έργου, η Άλις, τώρα μόλις και μετά βίας καταφέρνει να σχηματίσει λέξεις, καταφέρνει να πει μία: αγάπη.